روزی روزگاری …

✍️حسین یوسفی 🔸روزی روزگاری شهرمون چند تیم قابل احترام در سطح اول فوتبال استان و کشور داشت و کلی بازیکن تراز اول، اون‌قدر بازیکن پرورش پیدا می‌کرد که ۹ بازیکن ترکیب تیم‌ منتخب مازندران از قائم‌شهر بودند و کلی فوتبالیست مطرح مدعی حضور در این جمع 🔸روزی روزگاری شهرمون کلی اسم مطرح تو فوتبال استان و کشور داشت و حتی کاپیتان تیم ملی از شهر ما بود و مایه‌ی مباهات و افتخار ما، اما حالا شاید به تعداد انگشتان دو دست بازیکن مطرح و نام‌دار نداشته باشیم و از تیم امید قهرمان کشورمون حتی یه بازیکن هم به تیم ملی دعوت نمیشه! 🔸روزی روزگاری محمد عباس‌زاده لیگ برترو بی‌خیال شد و اومد تا کمک کنه طلسم ۲۴ ساله پشت سد سطح اول فوتبال کشور موندن رو بشکنه و با کمک همه و البته اتحاد و همدلی بی‌نظیر و مثال‌زدنی، این معجزه صورت گرفت و اون شد نماد غیرت و تعصب، بماند که بعدها بخاطر محبوبیتش نزد هوادارها، نخواستنش و… 🔸روزی روزگاری نساجی تو لیگ‌های پایین‌تر یک و دو می‌جنگید برای صعود، اما تیم تو شهرمون بود، این‌جا تمرین می‌کرد، این‌جا دفتر داشت، بازیکن‌ها و کادرش بین هوادارها بودند و با تمام وجود درک می‌کردند عشق و علاقه‌ی هوادارها به این تیم و این پیراهن رو، اما حالا حضور چند روزه‌ی این تیم تو ساری قبل شروع فصل، میشه برگزاری اردوی نساجی در مازندران! 🔸روزی روزگاری بازی‌های نساجی تو ورزشگاه پیر اما پُر از خاطره‌ی شهید وطنی قائم‌شهر برگزار می‌شد و هوادارها از چند ساعت قبل از بازی، رو سکوهای ورزشگاه، زیر بارونِ پاییز و زمستونِ شمال و گرمای سوزان تابستون، تیمو با تمام وجودشون تشویق می‌کردند، اما حالا شده هفته به هفته تماشای ۹۰ دقیقه جدال عشق‌شون با حریفان از قاب تلویزیون…